9 عارضه جانبی کافئین بیش از حد


قهوه و چای نوشیدنی های فوق العاده سالمی هستند.

اکثر انواع حاوی کافئین هستند، ماده ای که ممکن است خلق و خو، متابولیسم و ​​عملکرد ذهنی و فیزیکی شما را تقویت کند ( ۱ ، ۲ ، ۳ ).

مطالعات همچنین نشان داده اند که مصرف آن در مقادیر کم تا متوسط ​​برای اکثر افراد بی خطر است ( ۴ ).

با این حال، دوزهای بالای کافئین ممکن است عوارض جانبی ناخوشایند و حتی خطرناکی داشته باشد.

تحقیقات نشان داده است که ژن های شما تاثیر زیادی بر تحمل شما نسبت به آن دارند. برخی می توانند کافئین بسیار بیشتری نسبت به دیگران مصرف کنند بدون اینکه اثرات منفی را تجربه کنند ( ۵ ، ۶ ).

علاوه بر این، افرادی که به کافئین عادت ندارند ممکن است پس از مصرف چیزی که معمولاً یک دوز متوسط ​​در نظر گرفته می شود، علائمی را تجربه کنند ( ۴ ، ۷ ).

در اینجا ۹ عارضه جانبی بیش از حد کافئین آورده شده است.

کافئین برای افزایش هوشیاری شناخته شده است.

این ماده با مسدود کردن اثرات آدنوزین، یک ماده شیمیایی مغز که باعث احساس خستگی شما می شود، عمل می کند. در همان زمان، ترشح آدرنالین، هورمون “جنگ یا گریز” مرتبط با افزایش انرژی را تحریک می کند ( ۸ ).

با این حال، در دوزهای بالاتر، این اثرات ممکن است بارزتر شوند و منجر به اضطراب و عصبی شدن شوند.

در واقع، اختلال اضطراب ناشی از کافئین یکی از چهار سندرم مرتبط با کافئین است که در راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM) که توسط انجمن روانپزشکی آمریکا منتشر شده است، فهرست شده است.

مصرف روزانه بسیار بالای ۱۰۰۰ میلی گرم یا بیشتر در روز گزارش شده است که باعث عصبی شدن، بی قراری و علائم مشابه در اکثر افراد می شود، در حالی که حتی مصرف متوسط ​​ممکن است منجر به اثرات مشابه در افراد حساس به کافئین شود ( ۹ ، ۱۰ ).

علاوه بر این، دوزهای متوسط ​​نشان داده شده است که باعث تنفس سریع و افزایش سطح استرس در صورت مصرف در یک جلسه می شود ( ۱۱ ، ۱۲ ).

یک مطالعه بر روی ۲۵ مرد سالم نشان داد که افرادی که تقریباً ۳۰۰ میلی گرم کافئین مصرف کردند، بیش از دو برابر افرادی که دارونما مصرف کردند، استرس داشتند.

جالب توجه است، سطح استرس بین مصرف‌کنندگان معمولی و کمتر مصرف‌کنندگان کافئین مشابه بود، که نشان می‌دهد این ترکیب ممکن است تأثیر یکسانی بر سطوح استرس داشته باشد، صرف نظر از اینکه آیا آن را به طور معمول می‌نوشید ( ۱۲ ).

با این وجود، این نتایج اولیه هستند.

محتوای کافئین قهوه بسیار متغیر است. برای مرجع، یک قهوه بزرگ (“گرند”) در استارباکس حاوی حدود ۳۳۰ میلی گرم کافئین است.

اگر متوجه شدید که اغلب احساس عصبی یا پریشان می کنید، ممکن است ایده خوبی باشد که به میزان مصرف کافئین خود نگاه کنید و آن را کاهش دهید.

خلاصه: اگرچه
دوزهای کم تا متوسط ​​کافئین می تواند هوشیاری را افزایش دهد، مقادیر بیشتر ممکن است
منجر به اضطراب یا عصبانیت شود. پاسخ خود را زیر نظر بگیرید تا مشخص
کنید چقدر می توانید تحمل کنید.

توانایی کافئین در کمک به افراد بیدار ماندن یکی از ارزشمندترین ویژگی های آن است.

از سوی دیگر، کافئین بیش از حد می تواند خواب ترمیمی کافی را دشوار کند.

مطالعات نشان داده اند که مصرف زیاد کافئین به نظر می رسد مدت زمان به خواب رفتن را افزایش می دهد. همچنین ممکن است کل زمان خواب را به ویژه در افراد مسن کاهش دهد ( ۱۳ ، ۱۴ ).

در مقابل، به نظر نمی‌رسد که مقادیر کم یا متوسط ​​کافئین روی خواب در افرادی که به عنوان «خواب‌آلودها» شناخته می‌شوند، یا حتی کسانی که بی‌خوابی خود گزارش می‌دهند، تأثیر چندانی ندارد ( ۱۵ ).

اگر مقدار کافئین مصرفی خود را دست کم بگیرید، ممکن است متوجه نشوید که کافئین زیاد در خواب شما اختلال ایجاد می کند.

اگرچه قهوه و چای غلیظ ترین منابع کافئین هستند، اما در نوشابه، کاکائو، نوشیدنی های انرژی زا و چندین نوع دارو نیز یافت می شود.

به عنوان مثال، یک شات انرژی ممکن است تا ۳۵۰ میلی گرم کافئین داشته باشد، در حالی که برخی از نوشیدنی های انرژی زا ۵۰۰ میلی گرم در هر قوطی را فراهم می کنند ( ۱۶ ).

نکته مهم این است که میزان کافئینی که می توانید بدون تأثیر بر خواب خود مصرف کنید به ژنتیک و عوامل دیگر بستگی دارد.

علاوه بر این، مصرف کافئین در اواخر روز ممکن است با خواب تداخل داشته باشد زیرا اثرات آن ممکن است چندین ساعت طول بکشد تا از بین برود.

تحقیقات نشان داده است که در حالی که کافئین به طور متوسط ​​به مدت پنج ساعت در سیستم شما باقی می‌ماند، مدت زمان ممکن است بسته به فرد از یک ساعت و نیم تا نه ساعت متغیر باشد ( ۱۷ ).

یک مطالعه بررسی کرد که چگونه زمان مصرف کافئین بر خواب تأثیر می گذارد. محققان به ۱۲ بزرگسال سالم ۴۰۰ میلی گرم کافئین شش ساعت قبل از خواب، سه ساعت قبل از خواب یا بلافاصله قبل از خواب دادند.

هم مدت زمانی که هر سه گروه طول کشید تا به خواب رفتند و هم زمانی که آنها در شب بیدار بودند به طور قابل توجهی افزایش یافت ( ۱۸ ).

این نتایج نشان می دهد که توجه به مقدار و زمان کافئین برای بهینه سازی خواب مهم است.

خلاصه: کافئین می تواند
به شما کمک کند در طول روز بیدار بمانید، اما ممکن است بر
کیفیت و کمیت خواب شما تأثیر منفی بگذارد.
برای جلوگیری از مشکلات خواب، مصرف کافئین خود را تا اوایل بعدازظهر قطع کنید .

بسیاری از مردم متوجه می شوند که یک فنجان قهوه صبحگاهی به حرکت روده آنها کمک می کند.

اثر ملین قهوه به ترشح گاسترین نسبت داده شده است، هورمونی که معده تولید می کند و فعالیت روده بزرگ را سرعت می بخشد. علاوه بر این، نشان داده شده است که قهوه بدون کافئین واکنش مشابهی ایجاد می کند ( ۱۹ ، ۲۰ ، ۲۱ ).

با این حال، به نظر می رسد که کافئین خود حرکات روده را با افزایش پریستالسیس، انقباضاتی که غذا را از طریق دستگاه گوارش شما حرکت می دهد، تحریک می کند ( ۲۱ ).

با توجه به این اثر، جای تعجب نیست که دوزهای زیاد کافئین ممکن است منجر به شل شدن مدفوع یا حتی اسهال در برخی افراد شود.

اگرچه برای سال‌های متمادی اعتقاد بر این بود که قهوه باعث ایجاد زخم معده می‌شود، اما یک مطالعه بزرگ روی بیش از ۸۰۰۰ نفر هیچ ارتباطی بین این دو پیدا نکرد ( ۲۲ ).

از سوی دیگر، برخی مطالعات نشان می دهد که نوشیدنی های کافئین دار ممکن است بیماری رفلاکس معده (GERD) را در برخی افراد بدتر کند. به نظر می رسد که این به ویژه در مورد قهوه صادق است ( ۲۳ ، ۲۴ ، ۲۵ ).

در یک مطالعه کوچک، زمانی که پنج بزرگسال سالم آب کافئین‌دار نوشیدند، شل شدن ماهیچه‌ای را تجربه کردند که مانع از حرکت محتویات معده به سمت گلو می‌شود – مشخصه GERD ( ۲۵ ).

از آنجایی که قهوه می‌تواند تأثیرات عمده‌ای بر عملکرد گوارشی داشته باشد، ممکن است بخواهید در صورت بروز هر گونه مشکل، میزان نوشیدنی خود را کاهش دهید یا چای را تغییر دهید.

خلاصه: اگرچه
مقادیر کم تا متوسط ​​قهوه می تواند حرکت روده را بهبود بخشد، اما دوزهای بیشتر ممکن است منجر
به شل شدن مدفوع یا ریفلاکس شود. کاهش مصرف قهوه یا روی آوردن به چای ممکن است
مفید باشد.

رابدومیولیز یک بیماری بسیار جدی است که در آن فیبرهای عضلانی آسیب دیده وارد جریان خون شده و منجر به نارسایی کلیه و سایر مشکلات می شود.

علل شایع رابدومیولیز عبارتند از: ضربه، عفونت، سوء مصرف مواد مخدر، فشار عضلانی و نیش مارها یا حشرات سمی.

علاوه بر این، گزارش های متعددی از رابدومیولیز مربوط به مصرف بیش از حد کافئین وجود دارد، اگرچه این امر نسبتاً نادر است ( ۲۶ ، ۲۷ ، ۲۸ ، ۲۹ ).

در یک مورد، زنی پس از نوشیدن ۳۲ اونس (۱ لیتر) قهوه حاوی تقریباً ۵۶۵ میلی گرم کافئین دچار حالت تهوع، استفراغ و ادرار تیره شد. خوشبختانه، او پس از درمان با دارو و مایعات بهبود یافت ( ۲۹ ).

نکته مهم این است که این مقدار زیادی از کافئین است که باید در مدت زمان کوتاهی مصرف شود، به خصوص برای افرادی که به آن عادت ندارند یا به اثرات آن بسیار حساس هستند.

به منظور کاهش خطر ابتلا به رابدومیولیز، بهتر است مصرف خود را به حدود ۲۵۰ میلی گرم کافئین در روز محدود کنید، مگر اینکه به مصرف بیشتر عادت داشته باشید.

خلاصه: افراد ممکن است پس از مصرف مقادیر زیادی کافئین دچار
رابدومیولیز یا تجزیه عضله آسیب دیده شوند . اگر از تحمل خود مطمئن نیستید،
مصرف خود را به ۲۵۰ میلی گرم در روز محدود کنید .

با وجود تمام فواید کافئین برای سلامتی، نمی توان انکار کرد که ممکن است باعث ایجاد عادت شود.

یک بررسی دقیق نشان می‌دهد که اگرچه کافئین مواد شیمیایی خاصی را در مغز تحریک می‌کند مانند کوکائین و آمفتامین‌ها، اما مانند این داروها باعث اعتیاد کلاسیک نمی‌شود ( ۳۰ ).

با این حال، ممکن است به وابستگی روانی یا فیزیکی، به ویژه در دوزهای بالا منجر شود.

در یک مطالعه، ۱۶ نفر که معمولاً کافئین زیاد، متوسط ​​یا بدون کافئین مصرف می‌کردند، پس از یک شبه بدون کافئین در یک تست کلمه شرکت کردند. فقط مصرف کنندگان زیاد کافئین برای کلمات مرتبط با کافئین تعصب نشان می دادند و میل شدید به کافئین داشتند ( ۳۱ ).

علاوه بر این، به نظر می رسد دفعات مصرف کافئین در وابستگی نقش دارد.

در مطالعه دیگری، ۲۱۳ مصرف کننده کافئین پس از ۱۶ ساعت بدون مصرف، پرسشنامه ها را تکمیل کردند. مصرف کنندگان روزانه نسبت به کاربران غیر روزانه افزایش بیشتری در سردرد، خستگی و سایر علائم ترک داشتند ( ۳۲ ).

اگرچه به نظر نمی رسد این ترکیب باعث اعتیاد واقعی شود، اما اگر به طور منظم قهوه یا سایر نوشیدنی های کافئین دار می نوشید، احتمال زیادی وجود دارد که به اثرات آن وابسته شوید.

خلاصه: بدون
کافئین برای چندین ساعت ممکن است منجر به
علائم ترک روانی یا جسمی در افرادی شود که مقادیر زیادی به طور روزانه مصرف می کنند.

به طور کلی، به نظر نمی رسد کافئین خطر ابتلا به بیماری قلبی یا سکته را در بیشتر افراد افزایش دهد.

با این حال، در چندین مطالعه نشان داده شده است که به دلیل اثر تحریکی آن بر روی سیستم عصبی، فشار خون را افزایش می دهد ( ۳۳ ، ۳۴ ، ۳۵ ، ۳۶ ).

فشار خون بالا یک عامل خطر برای حمله قلبی و سکته است زیرا ممکن است به مرور زمان به شریان ها آسیب برساند و جریان خون به قلب و مغز شما را محدود کند.

خوشبختانه اثر کافئین بر فشار خون موقتی به نظر می رسد. همچنین، به نظر می‌رسد که قوی‌ترین تأثیر را روی افرادی که عادت به مصرف آن ندارند، دارد.

همچنین نشان داده شده است که مصرف زیاد کافئین باعث افزایش فشار خون در حین ورزش در افراد سالم و همچنین در افرادی با فشار خون خفیف بالا می شود ( ۳۷ ، ۳۸ ).

بنابراین، توجه به دوز و زمان مصرف کافئین مهم است، به خصوص اگر در حال حاضر فشار خون بالا دارید.

خلاصه: به نظر می رسد کافئین
در صورت مصرف در دوزهای بالا یا قبل از ورزش، و
همچنین در افرادی که به ندرت آن را مصرف می کنند، فشار خون را افزایش می دهد. اما این اثر ممکن است موقتی باشد،
بنابراین بهتر است پاسخ خود را زیر نظر داشته باشید.

اثرات تحریکی مصرف زیاد کافئین ممکن است باعث تپش قلب شما شود.

همچنین ممکن است منجر به تغییر ریتم ضربان قلب شود که فیبریلاسیون دهلیزی نامیده می شود، که در افراد جوانی که نوشیدنی های انرژی زا حاوی دوزهای بسیار بالای کافئین مصرف می کردند گزارش شده است ( ۳۹ ).

در یک مطالعه موردی، زنی که در اقدامی به خودکشی، مقدار زیادی پودر کافئین و قرص مصرف کرد، دچار ضربان قلب بسیار سریع، نارسایی کلیه و سایر مشکلات جدی سلامت شد ( ۴۰ ).

با این حال، به نظر نمی رسد این اثر در همه رخ دهد. در واقع، حتی برخی از افراد مبتلا به مشکلات قلبی ممکن است بتوانند مقادیر زیادی کافئین را بدون هیچ گونه عوارض جانبی تحمل کنند.

در یک مطالعه کنترل‌شده، زمانی که ۵۱ بیمار نارسایی قلبی ۱۰۰ میلی‌گرم کافئین در ساعت به مدت پنج ساعت مصرف کردند، ضربان قلب و ریتم آن‌ها نرمال باقی ماند ( ۴۱ ).

صرف نظر از نتایج مطالعات مختلط، اگر بعد از نوشیدن نوشیدنی های کافئین دار متوجه تغییراتی در ضربان یا ریتم قلب خود شدید، مصرف خود را کاهش دهید.

خلاصه: دوزهای زیاد
کافئین ممکن است ضربان قلب یا ریتم را در برخی افراد افزایش دهد. به نظر می رسد این اثرات
از فردی به فرد دیگر بسیار متفاوت است. اگر آنها را احساس می کنید،
مصرف خود را کاهش دهید.

قهوه، چای و سایر نوشیدنی‌های کافئین‌دار سطح انرژی را افزایش می‌دهند.

با این حال، آنها همچنین می توانند با ایجاد خستگی پس از خروج کافئین از سیستم شما، اثر معکوس داشته باشند.

یک بررسی از ۴۱ مطالعه نشان داد که اگرچه نوشیدنی‌های انرژی‌زای کافئین‌دار هوشیاری و خلق و خوی خود را برای چند ساعت بهبود می‌بخشد، شرکت‌کنندگان اغلب بیش از حد معمول در روز بعد خسته بودند ( ۴۲ ).

البته، اگر به نوشیدن مقدار زیادی کافئین در طول روز ادامه دهید، می توانید از اثر برگشتی جلوگیری کنید. از سوی دیگر، این ممکن است بر توانایی خواب شما تأثیر بگذارد.

برای به حداکثر رساندن فواید کافئین بر انرژی و جلوگیری از خستگی مجدد، آن را در دوزهای متوسط ​​به جای زیاد مصرف کنید.

خلاصه: اگرچه
کافئین انرژی می‌دهد، اما به‌طور غیرمستقیم می‌تواند منجر به خستگی در هنگام از بین رفتن اثرات آن
شود. مصرف متوسط ​​کافئین را هدف قرار دهید تا به کاهش خستگی مجدد کمک کند.

افزایش ادرار یک عارضه جانبی رایج مصرف زیاد کافئین به دلیل اثرات تحریکی این ترکیب بر روی مثانه است.

ممکن است متوجه شده باشید که وقتی بیش از حد معمول قهوه یا چای می نوشید، نیاز به دفع مکرر ادرار دارید.

بیشتر تحقیقاتی که به بررسی اثرات این ترکیب بر تکرر ادرار می پردازند، روی افراد مسن و کسانی که مثانه بیش فعال یا بی اختیاری دارند متمرکز شده است ( ۴۳ ، ۴۴ ، ۴۵ ).

در یک مطالعه، ۱۲ فرد جوان تا میانسال مبتلا به مثانه بیش فعال که روزانه ۲ میلی گرم کافئین به ازای هر پوند (۴.۵ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم) از وزن بدن خود مصرف می کردند، افزایش قابل توجهی در تکرر ادرار و فوریت داشتند ( ۴۴ ).

برای فردی با وزن ۱۵۰ پوند (۶۸ کیلوگرم)، این معادل حدود ۳۰۰ میلی گرم کافئین در روز است.

علاوه بر این، مصرف زیاد ممکن است احتمال ابتلا به بی اختیاری را در افراد دارای مثانه سالم افزایش دهد.

یک مطالعه بزرگ به بررسی اثرات مصرف زیاد کافئین بر بی اختیاری در بیش از ۶۵۰۰۰ زن بدون بی اختیاری پرداخت.

کسانی که بیش از ۴۵۰ میلی گرم در روز مصرف می کردند، در مقایسه با کسانی که کمتر از ۱۵۰ میلی گرم در روز مصرف می کردند، به طور قابل توجهی خطر بی اختیاری را افزایش می دادند ( ۴۵ ).

اگر مقدار زیادی نوشیدنی های کافئین دار مصرف می کنید و احساس می کنید که دفع ادرار شما بیشتر از آنچه باید باشد، مکرر یا فوری است، ممکن است ایده خوبی باشد که مصرف خود را کاهش دهید تا ببینید آیا علائم شما بهبود می یابد یا خیر.

خلاصه:
در چندین مطالعه مصرف زیاد کافئین با افزایش تکرر ادرار و فوریت در
ارتباط است. کاهش مصرف ممکن است این علائم را بهبود بخشد.

به نظر می رسد مصرف کم تا متوسط ​​کافئین فواید سلامتی چشمگیری در بسیاری از افراد دارد.

از سوی دیگر، دوزهای بسیار بالا ممکن است منجر به عوارض جانبی شود که در زندگی روزمره اختلال ایجاد کرده و حتی ممکن است باعث مشکلات جدی سلامتی شود.

اگرچه پاسخ ها از فردی به فرد دیگر متفاوت است، اثرات مصرف زیاد نشان می دهد که بیشتر لزوما بهتر نیست.

برای به دست آوردن فواید کافئین بدون اثرات نامطلوب، ارزیابی صادقانه ای از خواب، سطح انرژی و سایر عواملی که ممکن است تحت تأثیر قرار گیرند انجام دهید و در صورت نیاز میزان مصرف خود را کاهش دهید.



Source link