میلیون ها کودک در ایالات متحده غذای کافی ندارند

[ad_1]

“تغذیه اساس سلامت است. مانند مسکن ، غذا نیز باید از حقوق بشر باشد. “

ممکن است این یک حقیقت مسلم به نظر برسد ، اما 13 میلیون کودکی که انتظار می رود امسال ناامنی غذایی را تجربه کنند ، واقعیتی کاملاً متفاوت دارند. این کودکان نمی توانند به طور مداوم به غذای مغذی کافی برای تغذیه بدن خود برای رشد و نمو طبیعی خود و زندگی سالم و فعال دسترسی داشته باشند. غذا چیزی است که آنها و خانواده هایشان برای دستیابی به آن تلاش می کنند.

هنگامی که کودکان غذای کافی ندارند ، تأثیرات آن شدید است. کودکانی که از گرسنگی رنج می برند ، بیشتر از بیماری های خاصی مانند آسم رنج می برند. اختلالات رشدی مانند مهارت های زبانی و حرکتی ؛ و چالش های اجتماعی و رفتاری ناامنی غذایی می تواند اضطراب و رفتارهای نامنظم مرتبط با غذا مانند حذف وعده های غذایی و پرخوری را افزایش دهد. از آنجا که ابتکار ما برای یادگیری سالم و آماده برای حل این مشکل کار کرده است ، گرسنگی می تواند باعث عقب ماندگی کودکان از مدرسه شود. تمرکز هنگام گرسنگی یا سردرد ناشی از نداشتن غذای کافی دشوار است. برای مراقبین ، استرس و ناراحتی ناشی از گرسنگی نیز بر فرزندان آنها تأثیر می گذارد. اگر کودک و خانواده او در چند سال اول زندگی خود دچار ناامنی غذایی شوند ، ممکن است تأثیرات آن بیشتر باشد.

مانند تمام مشکلات بهداشتی در این کشور ، نابرابری در هویت نژادی به دلیل نژادپرستی سیستمیک وجود دارد: در حالی که از هر 12 نفر 1 نفر در خانه هایی با ناامنی غذایی زندگی می کنند ، این آمار برای افراد لاتین 1 در 6 ، برای سیاه پوستان 1 در 5 و در سیاه پوستان 1 است. 4 برای بومیان آمریکا

به گفته فادیلا ، اطمینان از دسترسی همه کودکان و خانواده های آنها نه تنها به عنوان یک حق ، بلکه برای سلامتی و آینده تمام خانواده ها ضروری است.

با توجه به از دست دادن شغل و کاهش در طول همه گیری COVID-19 ، واقعیت گرسنگی در طول یک سال و نیم گذشته برای بسیاری از کودکان دیگر به یک واقعیت غیرقابل تصور تبدیل شده است ، به طوری که برخی از همکاران برنامه های ما به طور دائم انبار و تحویل غذا را یکپارچه کرده اند. خدمات در عملیات آنها

“والدین نمی توانند کار کنند و مجبورند امرار معاش کنند. آنها در نهایت کیفیت غذا را فدا می کنند تا مطمئن شوند فرزندانشان در طول ماه غذا دارند. ” “قطعاً می تواند بر پیشرفت شما و ترجیحات غذایی طولانی مدت شما تأثیر بگذارد.”

در نمایش Fadhylla ، تیم بلافاصله با شروع همه گیری نیاز فزاینده ای به غذا مشاهده کرد. آنها خدمات انبار غذا خود را ، که قبلاً قبل از همه گیری وجود داشت ، گسترش دادند و همچنین از ون های پشتیبانی شده با CHF برای تحویل مستقیم غذا به بیمارانی که نمی توانند سفر کنند یا در پناهگاه های مناطق دور افتاده شهر زندگی می کنند ، استفاده کرده اند.

در جنوب ، در اورلاندو ، فلوریدا ، کودکان همین مشکل را تجربه می کنند. همکاران ما در کلینیک سیار Teen Xpress مستقر در مدرسه به صورت استراتژیک از خطوط توزیع غذا در مدارس محلی بازدید کرده اند. در یکی از این ملاقات ها بود که آنها با تینا یازده ساله ملاقات کردند. در معاینه پزشکی تینا ، آنها در مورد سلامت روانی و نیازهای خانواده اش پرسیدند. آنها دریافتند که پرستارانشان در طول همه گیری شغل خود را از دست داده اند ، حمل و نقل محدودی دارند و از مواد غذایی کافی برخوردار نیستند. آنها یک بسته غذایی به خانواده تینا دادند ، غذای منظم ترتیب دادند و تورهای مجازی را برنامه ریزی کردند تا به نیازهای آنها ادامه دهند.

ماریا کنترراس ، هماهنگ کننده مدیر مراقبت از برنامه شریک ما در آیداهو با خدمات بهداشت خانواده ، می گوید: “اگر نیازهای اساسی شما برآورده نشوند ، احتمال اینکه بتوانید سایر نیازهای سلامتی خود را برآورده کنید ، کمتر است.” ماریا و تیمش همچنین نیازهای غذایی فزاینده ای را در بیماران خود مشاهده کرده اند. با کمک مالی صندوق بهداشت کودک به طور خاص برای نیازهای اجتماعی مرتبط با سلامت در طول همه گیری ، برنامه ماریا توانست جعبه های غذایی را برای خانواده های نیازمند تهیه کند. هر جعبه یک خانواده چهار نفره را با حداکثر 14 وعده غذا تغذیه می کرد و حاوی دستور العمل هایی با غذای ارائه شده بود.

در حال حاضر ، در هجدهمین ماه از این همه گیری ، که بهبودی در آن دیده نمی شود ، سیاست های فدرال و ایالتی با این نیازهای عظیم امنیت غذایی روبرو هستند. پرزیدنت بایدن خواستار افزایش 25 درصدی برنامه کمکی تغذیه تکمیلی (SNAP) شد که در ماه اکتبر اجرایی می شود. چهل و دو میلیون آمریکایی در این برنامه شرکت می کنند و 43 درصد آنها کودک هستند. در شهر نیویورک ، همه خانواده های مدارس دولتی بین 820 تا 1320 دلار با کارت EBT به عنوان بازپرداخت هزینه وعده های غذایی مدرسه که در طول همه گیری به دلیل آموزش از راه دور از دست داده بود ، بازپرداخت شد.

در خط مقدم اجتماعات ، تأمین کنندگان ما نیز رها نمی کنند. ماریا می گوید: “بسیاری از بیماران از داشتن غذا روی میز بسیار سپاسگزارند تا بتوانند آن را برای کودکان و خانواده های خود تهیه کنند.” “برخی حتی گفته اند” تو زندگی من را نجات دادی “، زیرا آنها نمی دانستند از کجا باید بروند ، چگونه شروع کنند. اینها بسیاری از داستانهایی است که به دست می آوریم.”



[ad_2]

دیدگاهتان را بنویسید