12 افزودنی غذایی – آیا باید از آنها اجتناب کنید؟


به برچسب مواد تشکیل دهنده تقریباً هر غذای موجود در انباری آشپزخانه خود نگاهی بیندازید و احتمال زیادی وجود دارد که یک افزودنی غذایی را پیدا کنید.

آنها برای بهبود طعم، ظاهر یا بافت یک محصول یا افزایش عمر مفید آن استفاده می شوند.

برخی از این مواد با اثرات نامطلوب سلامتی همراه بوده اند و باید از آنها اجتناب شود، در حالی که برخی دیگر بی خطر هستند و می توان آنها را با حداقل خطر مصرف کرد.

در اینجا ۱۲ مورد از رایج‌ترین افزودنی‌های غذایی، به علاوه توصیه‌هایی وجود دارد که کدام یک را از رژیم غذایی خود دور نگه دارید.

سبد سیب زمینی سرخ کرده

مونوسدیم گلوتامات یا MSG یک افزودنی رایج غذایی است که برای تشدید و افزایش طعم غذاهای خوش طعم استفاده می شود.

در انواع غذاهای فرآوری شده مانند شام منجمد، تنقلات نمکی و سوپ های کنسرو شده یافت می شود. همچنین اغلب به غذاهای رستوران ها و فست فودها اضافه می شود.

MSG از زمانی که مطالعه‌ای در سال ۱۹۶۹ روی موش‌ها انجام شد، موضوع بحث‌های داغی بود که نشان داد مقادیر زیاد آن باعث اثرات مضر عصبی و اختلال در رشد و نمو می‌شود ( ۱ ).

با این حال، این افزودنی احتمالاً تأثیر کمی بر سلامت مغز انسان خواهد داشت زیرا قادر به عبور از سد خونی مغزی نیست ( ۲ ).

مصرف MSG همچنین با افزایش وزن و سندرم متابولیک در برخی از مطالعات مشاهده‌ای مرتبط بوده است، اگرچه تحقیقات دیگر هیچ ارتباطی پیدا نکرده است ( ۳ ، ۴ ، ۵ ).

همانطور که گفته شد، برخی از افراد به MSG حساسیت دارند و ممکن است علائمی مانند سردرد، تعریق و بی حسی را پس از خوردن مقدار زیادی غذا تجربه کنند.

در یک مطالعه، به ۶۱ نفر که گزارش دادند به MSG حساس هستند، ۵ گرم MSG یا دارونما داده شد.

جالب توجه است، ۳۶٪ واکنش نامطلوب به MSG را تجربه کردند در حالی که فقط ۲۵٪ واکنشی به دارونما گزارش کردند، بنابراین حساسیت MSG ممکن است برای برخی افراد یک نگرانی قانونی باشد ( ۶ ).

اگر بعد از مصرف MSG دچار عوارض جانبی منفی شدید، بهتر است آن را از رژیم غذایی خود دور نگه دارید.

در غیر این صورت، اگر قادر به تحمل MSG هستید، می توان آن را با خیال راحت در حد اعتدال بدون خطر عوارض جانبی مصرف کرد.

خلاصه

MSG برای تقویت طعم بسیاری از غذاهای فرآوری شده استفاده می شود. برخی از افراد ممکن است به MSG حساسیت داشته باشند، اما اگر در حد اعتدال از آن استفاده شود برای اکثر افراد بی خطر است.

رنگ های خوراکی مصنوعی برای روشن کردن و بهبود ظاهر همه چیز از آب نبات گرفته تا چاشنی ها استفاده می شود.

با این حال، در سال های اخیر، نگرانی های زیادی در مورد اثرات بالقوه سلامتی وجود داشته است. رنگ های غذایی خاص مانند آبی ۱، قرمز ۴۰، زرد ۵ و زرد ۶ با واکنش های آلرژیک در برخی افراد مرتبط است ( ۷ ).

علاوه بر این، یک بررسی گزارش داد که رنگ آمیزی مواد غذایی مصنوعی ممکن است باعث افزایش بیش فعالی در کودکان شود، اگرچه مطالعه دیگری نشان داد که برخی از کودکان ممکن است حساس تر از دیگران باشند ( ۸ ، ۹ ).

همچنین نگرانی هایی در مورد اثرات بالقوه سرطان زا برخی رنگ های غذایی مطرح شده است.

قرمز ۳، همچنین به عنوان اریتروزین شناخته می شود، نشان داده شده است که خطر تومورهای تیروئید را در برخی از مطالعات حیوانی افزایش می دهد و باعث می شود که در اکثر غذاها با قرمز ۴۰ جایگزین شود ( ۱۰ ، ۱۱ ).

با این حال، مطالعات متعدد حیوانی نشان داده اند که سایر رنگ های غذایی با هیچ گونه اثرات سرطان زا مرتبط نیستند ( ۱۲ ، ۱۳ ).

با این حال، تحقیقات بیشتری برای ارزیابی ایمنی و اثرات بالقوه سلامتی رنگ‌های خوراکی مصنوعی برای انسان مورد نیاز است.

صرف نظر از این، رنگ های غذایی عمدتاً در غذاهای فرآوری شده یافت می شوند که باید در یک رژیم غذایی سالم محدود شوند. همیشه غذاهای کامل را انتخاب کنید که دارای مواد مغذی مهمی هستند و به طور طبیعی فاقد رنگ خوراکی مصنوعی هستند.

خلاصه

رنگ های خوراکی مصنوعی ممکن است باعث افزایش بیش فعالی در کودکان حساس شود و می تواند باعث واکنش های آلرژیک شود. قرمز ۳ همچنین در مطالعات حیوانی نشان داده است که خطر تومورهای تیروئید را افزایش می دهد.

نیتریت سدیم که اغلب در گوشت های فرآوری شده یافت می شود، به عنوان یک نگهدارنده برای جلوگیری از رشد باکتری ها عمل می کند و همچنین طعم شور و رنگ صورتی مایل به قرمز را به آن اضافه می کند.

هنگامی که نیتریت ها در معرض حرارت زیاد و در حضور اسیدهای آمینه قرار می گیرند، می توانند به نیتروزامین تبدیل شوند، ترکیبی که می تواند اثرات منفی زیادی بر سلامتی داشته باشد.

یک بررسی نشان داد که مصرف بیشتر نیتریت ها و نیتروزامین با خطر بالاتر سرطان معده مرتبط است ( ۱۴ ).

بسیاری از مطالعات دیگر ارتباط مشابهی را نشان داده اند و گزارش می دهند که مصرف بیشتر گوشت های فرآوری شده ممکن است با خطر بالاتر سرطان روده بزرگ، سینه و مثانه مرتبط باشد ( ۱۵ ، ۱۶ ، ۱۷ ).

مطالعات دیگر نشان می دهد که قرار گرفتن در معرض نیتروزامین همچنین ممکن است با بروز بالاتر دیابت نوع ۱ مرتبط باشد، اگرچه یافته ها متناقض هستند ( ۱۸ ).

با این حال، بهتر است مصرف نیتریت سدیم و گوشت های فرآوری شده را به حداقل برسانید. سعی کنید گوشت های فرآوری شده مانند بیکن، سوسیس، هات داگ و ژامبون را با گوشت فرآوری نشده و منابع سالم پروتئین جایگزین کنید.

مرغ، گوشت گاو، ماهی، گوشت خوک، حبوبات، آجیل، تخم مرغ و تمپه تنها چند غذای خوشمزه با پروتئین بالا هستند که می توانید به جای گوشت های فرآوری شده به رژیم غذایی خود اضافه کنید.

خلاصه

نیتریت سدیم یک عنصر رایج در گوشت های فرآوری شده است که می تواند به ترکیب مضری به نام نیتروزامین تبدیل شود. مصرف بیشتر نیتریت ها و گوشت های فرآوری شده ممکن است با افزایش خطر ابتلا به چندین نوع سرطان مرتبط باشد.

صمغ گوار یک کربوهیدرات با زنجیره بلند است که برای غلیظ کردن و چسباندن غذاها استفاده می شود. این به طور گسترده در صنایع غذایی استفاده می شود و می توان آن را در بستنی، سس سالاد، سس و سوپ یافت.

صمغ گوار سرشار از فیبر است و با بسیاری از فواید سلامتی مرتبط است. به عنوان مثال، یک مطالعه نشان داد که علائم سندرم روده تحریک پذیر مانند نفخ و یبوست را کاهش می دهد ( ۱۹ ).

بررسی سه مطالعه همچنین نشان داد افرادی که آدامس گوار را همراه با یک وعده غذایی مصرف می‌کردند، احساس سیری بیشتری داشتند و کالری کمتری از میان وعده‌ها در طول روز دریافت کردند ( ۲۰ ).

تحقیقات دیگر نشان می دهد که آدامس گوار همچنین ممکن است به کاهش سطح قند خون و کلسترول کمک کند ( ۲۱ ، ۲۲ ).

با این حال، مقادیر زیاد صمغ گوار ممکن است اثرات نامطلوبی بر سلامتی داشته باشد.

این به این دلیل است که می تواند ۱۰ تا ۲۰ برابر اندازه خود متورم شود و به طور بالقوه باعث ایجاد مشکلاتی مانند انسداد مری یا روده کوچک شود ( ۲۳ ).

آدامس گوار همچنین ممکن است علائم خفیفی مانند گاز، نفخ یا گرفتگی در برخی افراد ایجاد کند ( ۲۴ ).

با این وجود، صمغ گوار به طور کلی در حد اعتدال بی خطر در نظر گرفته می شود.

علاوه بر این، FDA دستورالعمل های دقیقی را در مورد میزان افزودن آدامس گوار به غذاها تنظیم کرده است تا خطر عوارض جانبی منفی را به حداقل برساند ( ۲۵ ).

خلاصه

صمغ گوار یک کربوهیدرات با زنجیره بلند است که برای غلیظ کردن و چسباندن غذاها استفاده می شود. با سلامت گوارش بهتر، سطوح پایین تر قند و کلسترول خون و همچنین افزایش احساس سیری مرتبط است.

شربت ذرت با فروکتوز بالا شیرین کننده ای است که از ذرت تهیه می شود. اغلب در نوشابه، آب میوه، آب نبات، غلات صبحانه و غذاهای میان وعده یافت می شود.

این میوه سرشار از نوعی قند ساده به نام فروکتوز است که در صورت مصرف زیاد می تواند باعث مشکلات سلامتی جدی شود.

به طور خاص، شربت ذرت با فروکتوز بالا با افزایش وزن و دیابت مرتبط است.

در یک مطالعه، ۳۲ نفر به مدت ۱۰ هفته یک نوشیدنی شیرین شده با گلوکز یا فروکتوز مصرف کردند.

در پایان مطالعه، نوشیدنی شیرین شده با فروکتوز باعث افزایش قابل توجهی در سطح چربی شکم و قند خون شد، به علاوه حساسیت به انسولین را در مقایسه با نوشیدنی شیرین شده با گلوکز کاهش داد ( ۲۶ ).

مطالعات لوله آزمایش و حیوانات همچنین نشان داده اند که فروکتوز می تواند باعث التهاب در سلول ها شود ( ۲۷ ، ۲۸ ).

اعتقاد بر این است که التهاب در بسیاری از بیماری های مزمن، از جمله بیماری قلبی، سرطان و دیابت نقش اصلی را ایفا می کند ( ۲۹ ).

علاوه بر این، شربت ذرت با فروکتوز بالا کالری خالی و قند اضافه شده را به غذاها بدون هیچ یک از ویتامین ها و مواد معدنی مهمی که بدن شما به آن نیاز دارد کمک می کند.

بهتر است از میان وعده های شیرین و غذاهای حاوی شربت ذرت با فروکتوز بالا صرف نظر کنید.

در عوض، به سراغ غذاهای کامل و فرآوری نشده بدون قند اضافه بروید و آنها را با استویا، شربت یاکون یا میوه تازه شیرین کنید.

خلاصه

شربت ذرت با فروکتوز بالا با افزایش وزن، دیابت و التهاب همراه است. همچنین سرشار از کالری خالی است و چیزی جز کالری به رژیم غذایی شما کمک نمی کند.

شیرین کننده های مصنوعی در بسیاری از غذاها و نوشیدنی های رژیمی برای افزایش شیرینی و در عین حال کاهش محتوای کالری استفاده می شوند.

انواع رایج شیرین کننده های مصنوعی شامل آسپارتام، سوکرالوز، ساخارین و آسه سولفام پتاسیم است.

مطالعات نشان می دهد که شیرین کننده های مصنوعی می توانند به کاهش وزن و مدیریت سطح قند خون کمک کنند.

یک مطالعه نشان داد که افرادی که مکمل حاوی شیرین کننده های مصنوعی را به مدت ۱۰ هفته مصرف کردند نسبت به افرادی که قند معمولی مصرف می کردند کالری کمتری دریافت کردند و چربی و وزن بدن کمتری به دست آوردند ( ۳۰ ).

مطالعه دیگری نشان داد که مصرف سوکرالوز به مدت سه ماه تأثیری بر کنترل قند خون در ۱۲۸ فرد مبتلا به دیابت نداشت ( ۳۱ ).

توجه داشته باشید که انواع خاصی از شیرین کننده های مصنوعی مانند آسپارتام ممکن است باعث سردرد در برخی افراد شود و مطالعات نشان می دهد که افراد خاصی ممکن است نسبت به اثرات آن حساس تر باشند ( ۳۲ ، ۳۳ ).

با این حال، شیرین کننده های مصنوعی به طور کلی برای اکثر مردم در صورت مصرف در حد اعتدال بی خطر در نظر گرفته می شوند ( ۳۴ ).

با این حال، اگر پس از استفاده از شیرین کننده های مصنوعی، هر گونه عوارض جانبی منفی را تجربه کردید، برچسب مواد را به دقت بررسی کنید و مصرف خود را محدود کنید.

خلاصه

شیرین کننده های مصنوعی ممکن است به کاهش وزن و کنترل قند خون کمک کنند. انواع خاصی ممکن است عوارض جانبی خفیفی مانند سردرد ایجاد کنند، اما به طور کلی در حد اعتدال بی خطر در نظر گرفته می شوند.

کاراگینان که از جلبک دریایی قرمز به دست می آید، به عنوان یک غلیظ کننده، امولسیفایر و نگهدارنده در بسیاری از محصولات غذایی مختلف عمل می کند.

منابع رایج کاراگینان شامل شیر بادام، پنیر دلمه، بستنی، خامه قهوه و محصولات بدون لبنیات مانند پنیر گیاهی است.

برای دهه ها، نگرانی هایی در مورد ایمنی این افزودنی رایج غذایی و اثرات بالقوه آن بر سلامت وجود داشته است.

یک مطالعه بر روی حیوانات نشان داد که قرار گرفتن در معرض کاراگینان باعث افزایش سطح قند خون ناشتا و عدم تحمل گلوکز می شود، به ویژه هنگامی که با رژیم غذایی پرچرب همراه شود ( ۳۵ ).

مطالعات لوله آزمایش و حیوانات نشان داده است که کاراگینان باعث التهاب نیز می شود ( ۳۶ ، ۳۷ ).

همچنین اعتقاد بر این است که کاراگینان بر سلامت دستگاه گوارش تأثیر منفی می گذارد و ممکن است با تشکیل زخم و رشد روده همراه باشد ( ۳۸ ).

یک مطالعه کوچک نشان داد که وقتی افرادی که از کولیت اولسراتیو بهبود یافته بودند، مکمل حاوی کاراگینان مصرف کردند، نسبت به افرادی که دارونما مصرف کردند، زودتر عود را تجربه کردند ( ۳۹ ).

متأسفانه، تحقیقات فعلی در مورد اثرات کاراگینان هنوز بسیار محدود است و مطالعات بیشتری برای درک چگونگی تأثیر آن بر افراد مورد نیاز است.

اگر تصمیم دارید مصرف کاراگینان خود را محدود کنید، منابع زیادی به صورت آنلاین وجود دارد که می تواند به شما کمک کند مارک ها و محصولاتی را که فاقد کاراگینان هستند پیدا کنید.

خلاصه

مطالعات آزمایشگاهی و حیوانی نشان داده است که کاراگینان ممکن است باعث افزایش قند خون شود و باعث زخم و رشد روده شود. یک مطالعه همچنین نشان داد که کاراگینان به عود زودرس کولیت اولسراتیو کمک می کند.

بنزوات سدیم یک ماده نگهدارنده است که اغلب به نوشیدنی های گازدار و غذاهای اسیدی مانند سس سالاد، ترشیجات، آب میوه ها و چاشنی ها اضافه می شود.

به طور کلی توسط FDA به عنوان ایمن شناخته شده است، اما چندین مطالعه عوارض جانبی بالقوه ای را نشان داده اند که باید در نظر گرفته شوند ( ۴۰ ).

به عنوان مثال، یک مطالعه نشان داد که ترکیب بنزوات سدیم با رنگ های خوراکی مصنوعی بیش فعالی را در کودکان ۳ ساله افزایش می دهد ( ۴۱ ).

مطالعه دیگری نشان داد که مصرف بیشتر نوشیدنی‌های حاوی بنزوات سدیم با علائم بیش‌فعالی بیش‌فعالی در ۴۷۵ دانشجو همراه بود ( ۴۲ ).

هنگامی که با ویتامین C ترکیب شود، بنزوات سدیم همچنین می تواند به بنزن تبدیل شود، ترکیبی که ممکن است با توسعه سرطان مرتبط باشد ( ۴۳ ، ۴۴ ).

نوشابه های گازدار حاوی بالاترین غلظت بنزن هستند و نوشیدنی های رژیمی یا بدون قند حتی بیشتر مستعد تشکیل بنزن هستند ( ۴۳ ).

یک مطالعه که غلظت بنزن را در انواع غذاها تجزیه و تحلیل کرد، نمونه‌های کولا و کلم اسلاو را با بیش از ۱۰۰ ppb بنزن یافت که بیش از ۲۰ برابر حداکثر میزان آلاینده تعیین شده توسط EPA برای آب آشامیدنی است ( ۴۵ ).

برای به حداقل رساندن مصرف بنزوات سدیم، برچسب مواد غذایی خود را به دقت بررسی کنید.

از غذاهایی که حاوی موادی مانند بنزوئیک اسید، بنزن یا بنزوات هستند، بخصوص اگر با منبع ویتامین C مانند اسید سیتریک یا اسید اسکوربیک ترکیب شوند، خودداری کنید.

خلاصه

بنزوات سدیم ممکن است با افزایش بیش فعالی همراه باشد. اگر با ویتامین C ترکیب شود، ممکن است بنزن نیز تشکیل شود، ترکیبی که ممکن است با ایجاد سرطان مرتبط باشد.

چربی های ترانس نوعی چربی غیراشباع هستند که تحت هیدروژنه شدن قرار گرفته اند که باعث افزایش ماندگاری و بهبود قوام محصولات می شود.

می توان آن را در بسیاری از انواع غذاهای فرآوری شده مانند محصولات پخته شده، مارگارین، ذرت بو داده مایکروویو و بیسکویت یافت.

تعدادی از خطرات بالقوه سلامتی با مصرف چربی ترانس مرتبط است، و FDA حتی اخیراً تصمیم گرفت وضعیت GRAS (به طور کلی به عنوان ایمن شناخته می شود) را لغو کند ( ۴۶ ).

به طور خاص، مطالعات متعدد، مصرف بیشتر چربی های ترانس را با خطر بالاتر بیماری قلبی مرتبط دانسته اند ( ۴۷ ، ۴۸ ، ۴۹ ).

یک مطالعه نشان داد که خوردن غذاهای سرشار از چربی ترانس باعث افزایش چندین نشانگر التهاب می شود که یکی از عوامل خطر اصلی بیماری قلبی است ( ۵۰ ).

تحقیقات همچنین نشان می دهد که ممکن است بین چربی های ترانس و دیابت ارتباط وجود داشته باشد.

یک مطالعه بزرگ با ۸۴۹۴۱ زن حتی نشان داد که مصرف زیاد چربی ترانس با ۴۰ درصد بیشتر خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ مرتبط است ( ۵۱ ).

حذف غذاهای فرآوری شده از رژیم غذایی ساده ترین و موثرترین راه برای کاهش مصرف چربی ترانس است.

همچنین می توانید چند تغییر ساده در رژیم غذایی خود ایجاد کنید، مانند استفاده از کره به جای مارگارین و جایگزینی روغن های گیاهی با روغن زیتون یا روغن نارگیل.

خلاصه

خوردن چربی های ترانس با اثرات منفی بسیاری بر سلامتی از جمله التهاب، بیماری قلبی و دیابت مرتبط است.

صمغ زانتان یک افزودنی رایج است که برای غلیظ کردن و تثبیت بسیاری از انواع غذاها مانند سس سالاد، سوپ، شربت و سس استفاده می شود.

همچنین گاهی اوقات در دستور العمل های بدون گلوتن برای کمک به بهبود بافت غذاها استفاده می شود.

صمغ زانتان با چندین فواید سلامتی مرتبط است.

یک مطالعه نشان داد که مصرف برنج با صمغ زانتان اضافه شده منجر به کاهش قند خون نسبت به مصرف برنج بدون آن می شود ( ۵۲ ).

مطالعه دیگری همچنین نشان داد که خوردن صمغ زانتان به مدت شش هفته باعث کاهش سطح قند خون و کلسترول و افزایش احساس سیری شد ( ۵۳ ).

با این حال، تحقیقات اخیر در مورد مزایای بالقوه صمغ زانتان هنوز محدود است.

علاوه بر این، مصرف مقادیر زیاد صمغ زانتان نیز ممکن است با مشکلات گوارشی مانند افزایش خروجی مدفوع، گاز و مدفوع نرم مرتبط باشد ( ۵۴ ).

با این حال، برای اکثر مردم، صمغ زانتان به طور کلی بی خطر است و به خوبی تحمل می شود.

اگر بعد از خوردن آدامس زانتان علائم منفی را تجربه کردید، بهتر است مصرف خود را کاهش دهید یا آن را از رژیم غذایی خود حذف کنید.

خلاصه

صمغ زانتان ممکن است به کاهش سطح قند خون و کلسترول کمک کند. در مقادیر زیاد، ممکن است باعث مشکلات گوارشی مانند گاز و مدفوع نرم شود.

طعم دهنده های مصنوعی مواد شیمیایی هستند که برای تقلید طعم سایر مواد طراحی شده اند.

آنها را می توان برای تقلید از طعم های مختلف، از ذرت بو داده و کارامل گرفته تا میوه و غیره استفاده کرد.

مطالعات حیوانی نشان داده است که این طعم های مصنوعی می توانند اثرات نگران کننده ای بر سلامت داشته باشند.

یک مطالعه نشان داد که تولید گلبول های قرمز خون در موش ها پس از خوردن طعم دهنده های مصنوعی به مدت هفت روز به طور قابل توجهی کاهش یافت.

نه تنها این، طعم‌های خاصی مانند شکلات، بیسکویت و توت‌فرنگی نیز اثر سمی بر سلول‌های مغز استخوان آن‌ها دارند ( ۵۵ ).

به طور مشابه، مطالعه حیوانی دیگری نشان داد که طعم دهنده های مصنوعی انگور، آلو و پرتقال از تقسیم سلولی جلوگیری می کنند و برای سلول های مغز استخوان در موش سمی هستند ( ۵۶ ).

با این حال، به خاطر داشته باشید که این مطالعات از دوز بسیار غلیظ‌تری نسبت به مواد غذایی استفاده می‌کردند و تحقیقات بیشتری برای تعیین اینکه چگونه طعم‌دهنده مصنوعی در مقادیر موجود در غذاها ممکن است بر انسان تأثیر بگذارد، مورد نیاز است.

در این بین، اگر می خواهید مصرف طعم دهنده های مصنوعی را محدود کنید، برچسب مواد غذایی خود را بررسی کنید.

به جای «طعم‌دهنده شکلات» یا «طعم‌دهنده مصنوعی» روی برچسب مواد به دنبال «شکلات» یا «کاکائو» باشید.

خلاصه

برخی از مطالعات حیوانی نشان داده اند که طعم دهنده های مصنوعی ممکن است برای سلول های مغز استخوان سمی باشد. تحقیقات بیشتری برای ارزیابی اثرات آن در انسان مورد نیاز است.

عصاره مخمر، که به آن عصاره مخمر اتولیز شده یا عصاره مخمر هیدرولیز شده نیز گفته می شود، به برخی از غذاهای خوش طعم مانند پنیر، سس سویا و تنقلات شور اضافه می شود تا طعم را تقویت کند.

از ترکیب شکر و مخمر در یک محیط گرم، سپس چرخاندن آن در سانتریفیوژ و دور ریختن دیواره های سلولی مخمر ساخته می شود.

عصاره مخمر حاوی گلوتامات است که نوعی اسید آمینه طبیعی است که در بسیاری از غذاها یافت می شود.

مانند مونوسدیم گلوتامات (MSG)، خوردن غذاهای حاوی گلوتامات ممکن است علائم خفیفی مانند سردرد، بی حسی و تورم در افرادی که به اثرات آن حساس هستند ایجاد کند. ( ۶ ).

علاوه بر این، عصاره مخمر سدیم نسبتاً بالایی دارد، با حدود ۴۰۰ میلی گرم در هر قاشق چایخوری (۸ گرم) ( ۵۷ ).

نشان داده شده است که کاهش مصرف سدیم به کاهش فشار خون کمک می کند، به ویژه در افرادی که فشار خون بالا دارند ( ۵۸ ).

با این حال، بیشتر غذاها فقط حاوی مقدار کمی عصاره مخمر اضافه شده هستند، بنابراین گلوتامات و سدیم موجود در عصاره مخمر بعید است که برای اکثر افراد مشکل ایجاد کند.

از سال ۲۰۱۷، عصاره مخمر هنوز توسط سازمان غذا و داروی ایمن شناخته می شود ( ۵۹ ).

اگر اثرات منفی را تجربه کردید، مصرف غذاهای فرآوری شده با عصاره مخمر را محدود کنید و غذاهای تازه و کامل بیشتری را به رژیم غذایی خود اضافه کنید.

خلاصه

عصاره مخمر سرشار از سدیم است و حاوی گلوتامات است که ممکن است در برخی افراد باعث ایجاد علائم شود. با این حال، از آنجایی که فقط مقادیر کمی از عصاره مخمر به غذاها اضافه می شود، بعید است که برای اکثر افراد مشکل ایجاد کند.

در حالی که برخی از افزودنی های غذایی با برخی از عوارض جانبی بسیار ترسناک مرتبط شده اند، بسیاری از مواد افزودنی دیگر نیز وجود دارند که می توانند با خیال راحت به عنوان بخشی از یک رژیم غذایی سالم مصرف شوند.

هنگام خرید مواد غذایی شروع به خواندن برچسب های مواد تشکیل دهنده کنید تا کنترل رژیم غذایی خود را در دست بگیرید و مشخص کنید که واقعاً چه چیزی به غذاهای مورد علاقه شما اضافه می شود.

علاوه بر این، سعی کنید غذاهای فرآوری شده و بسته بندی شده را کاهش دهید و مواد تازه بیشتری را در رژیم غذایی خود بگنجانید تا مصرف افزودنی های غذایی را به حداقل برسانید.



Source link