مشاوران FDA ژن درمانی Bluebird Bio را برای اختلال نادر تأیید می کنند



آمشاوران سازمان غذا و دارو روز پنجشنبه به اتفاق آرا به تایید یک ژن درمانی تحقیقاتی از Bluebird Bio رأی دادند و به این نتیجه رسیدند که مزایای آن برای کودکان مبتلا به یک اختلال نادر و کشنده بیشتر از خطر قابل اثبات ایجاد سرطان است.

مشاوران مستقل FDA با رای 15-0 به توصیه Bluebird’s eli-cel، یک درمان یکبار مصرف برای آدرنولوکودیستروفی مغزی، یک اختلال عصبی ژنتیکی که پسران جوان را تحت تاثیر قرار می دهد، رای دادند. آژانس که قول داده است تا 16 سپتامبر تصمیم نهایی را در مورد eli-cel بگیرد، ملزم به پیروی از توصیه های کمیته های مشورتی خود نیست.

استفانی کلر، استاد اطفال در دانشگاه اموری و یکی از اعضای کمیته مشورتی، گفت: «این درمان یک درمان نیست، اما حداقل به این پسران زمان می‌دهد تا به امید روزی که بتوانیم چیزی بهتر برای آنها پیدا کنیم. .

تبلیغات

پنل پنجشنبه بخشی از یک نشست دو روزه در مورد محصولات Bluebird است. روز جمعه، همین کمیته ژن درمانی Bluebird را برای اختلال خونی نادر بتا تالاسمی بررسی خواهد کرد. اقدامات نهایی FDA در مورد هر یک از آنها اهمیت وجودی برای Bluebird دارد، یک پیشگام در زمینه ژن درمانی که اخیراً به تجارت خود نفوذ کرده است و فقط پول نقد کافی برای دوام تا سال آینده دارد.

رای به نفع eli-cel به دنبال یک روز کامل بحث و مناظره در مورد داده‌های پشتیبانی Bluebird بود، که دانشمندان FDA آن را قانع‌کننده، اما تفسیر آزاردهنده توصیف کردند. سه بیمار در کارآزمایی Bluebird در نتیجه درمان به سرطان مبتلا شدند، و این شک در مورد اینکه آیا مزایای eli-cel چنین خطری را تضمین می کند یا خیر. این شرکت به طور روشمند از ژن درمانی خود به عنوان یک گزینه مورد نیاز برای بیماران و خانواده های آنها دفاع کرد و در یک دوره نظرات عمومی احساسی، والدینی که تحت تأثیر این بیماری قرار گرفتند از FDA درخواست کردند که داروی Bluebird را تأیید کند.

تبلیغات

کریستن فین، که پسرش در سن 4 سالگی به بیماری آدرنولئوکودیستروفی تشخیص داده شد، گفت: «آسیب اخلاقی ناشی از در دسترس نبودن این گزینه نجات جان خانواده‌ها را نه می‌توان نادیده گرفت و نه بزرگ‌نمایی کرد.» «حق امتناع از درمان همیشه وجود خواهد داشت. والدین باید با درک کامل از تمام خطرات موجود، حق انتخاب داشته باشند.»

بدون درمان، کودکان مبتلا به آدرنولوکودیستروفی مغزی یا CALD به تدریج توانایی دیدن، شنیدن و راه رفتن خود را از دست می دهند و بیشتر آنها در دهه دوم زندگی می میرند. رایج ترین درمان پیوند مغز استخوان است که زمانی که اهدا کننده خواهر و برادر باشد می تواند به طور چشمگیری موثر باشد. اما برای تقریباً 90 درصد پسران مبتلا به CALD که خواهر و برادری با سلول‌های مغزی مشابه ندارند، اتکا به اهداکنندگان غیرخانوادگی می‌تواند منجر به بیماری پیوند در مقابل میزبان شود، یک عارضه جانبی گاهاً شدید که در آن سلول‌های پیوندی به سلامت حمله می‌کنند. بافت. و هر روزی که در انتظار یک اهداکننده بادوام است، خطر پیشرفت را افزایش می دهد.

بردفورد زیکز که پسرش ایتان در 10 سالگی بر اثر بیماری CALD درگذشت، گفت: “این بیماری است که زمان برابر با مغز است.”

درمان با eli-cel شامل گرفتن سلول‌های بنیادی خود بیمار، استفاده از یک ویروس اصلاح‌شده برای ارائه یک نسخه صحیح از ژن جهش‌یافته که باعث CALD می‌شود، و سپس تزریق مجدد آن‌ها است. در کارآزمایی‌های بالینی که روی 67 بیمار ثبت‌نام کردند، درمان Bluebird به هدف اصلی خود رسید، یعنی 91 درصد از بیماران مبتلا به CALD را زنده نگه داشت و دو سال پس از درمان از ناتوانی‌های اساسی رها کرد. اثربخشی Eli-cel مشابه پیوند مغز استخوان از یک خواهر یا برادر همسان بود و از پیوندهای بی بدیل که نرخ بقای دو ساله بدون ناتوانی در حدود 75٪ داشتند، بهتر بود.

سوالی که مشاوران FDA با آن روبرو بودند این بود که آیا این مزیت خطر غیرقابل انکار سرطان را جبران می کند؟ به نظر می رسد که سه مورد در کارآزمایی بالینی eli-cel از ویروس اصلاح شده Bluebird ناشی شده باشند. لیا کریسافی، داور بالینی در بخش ژن درمانی FDA، گفت: در حالی که تنها 4 درصد از پسران در مطالعه Bluebird دچار بدخیمی شدند، این تعداد احتمالاً با طولانی‌تر پیگیری بیماران افزایش می‌یابد.

جان دی پرسیو، متخصص انکولوژی در دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن، گفت که FDA باید بیماران تحت درمان با eli-cel را به دقت تحت نظر داشته باشد تا ارتباط آن با سرطان را بهتر درک کند. او گفت، اما علیرغم نگرانی‌های ایمنی، تفاوت کیفیت زندگی بین انجام یک‌بار ژن‌درمانی و سال‌ها درمان مخرب که اغلب برای مدیریت بیماری پیوند در مقابل میزبان لازم است، محصول Bluebird را به یک داروی قابل تایید تبدیل می‌کند.

دی پرسیو گفت: «اگرچه خطرات قابل توجهی برای این جمعیت وجود دارد، من با آنچه دیدم متقاعد شده‌ام که احتمالاً این یک تلاش ارزشمند برای بیماران پرخطر است.

در مورد کسب و کار Bluebird، حتی اگر eli-cel مورد تایید قرار گیرد، بعید است که محرک اصلی درآمد باشد. این شرکت با اشاره به نادر بودن CALD گفت که انتظار دارد سالانه حدود 10 بیمار را درمان کند. درمان بتا تالاسمی، به نام بتی سل، پتانسیل تجاری بیشتری دارد، اما تحلیلگران معتقدند که می‌تواند به سرعت توسط درمان‌های نسل بعدی، از جمله دارویی بالقوه درمانی که از ویرایش ژنوم CRISPR استفاده می‌کند، جایگزین شود.

به لطف یک برنامه تشویقی FDA، کسب تاییدیه برای هر دو ژن درمانی می تواند مقداری پول نقد کوتاه مدت بسیار مورد نیاز را برای Bluebird فراهم کند. CALD و بتا تالاسمی به عنوان بیماری‌های نادیده گرفته شده تحت سیاست FDA واجد شرایط هستند و شرکت‌هایی که با موفقیت داروهای جدید تولید می‌کنند، یک کوپن بررسی اولویت دریافت می‌کنند، یک دارایی قابل معامله که به دارنده آن حق بررسی سریع FDA را می‌دهد. چنین کوپن هایی اخیراً هر کدام بیش از 100 میلیون دلار فروخته شده است، پولی که Bluebird می تواند برای گسترش باند نقدی خود استفاده کند.