فیبروم ها | Rdiet


ما محصولاتی را که فکر می کنیم برای خوانندگان ما مفید هستند، اضافه می کنیم. اگر از طریق پیوندهای موجود در این صفحه خرید کنید، ممکن است کمیسیون کمی کسب کنیم. در اینجا روند ما است.

فیبروم چیست؟

فیبروم ها رشد غیرطبیعی هستند که در داخل یا روی رحم زن ایجاد می شوند. گاهی اوقات این تومورها بسیار بزرگ می شوند و باعث درد شدید شکم و پریودهای سنگین می شوند. در موارد دیگر، آنها اصلاً هیچ علامت یا علامتی ایجاد نمی کنند. توده ها معمولاً خوش خیم یا غیرسرطانی هستند. علت فیبروم ناشناخته است.

فیبروم ها با نام های زیر نیز شناخته می شوند:

  • لیومیوم ها
  • میوم ها
  • میوم های رحم
  • فیبروم ها

به گزارش دفتر سلامت زنان، تا ۸۰ درصد با این حال، اکثر زنان هیچ علامتی ندارند و ممکن است هرگز متوجه نشوند که فیبروم دارند.

نوع فیبروم یک زن بستگی به محل آن در داخل رحم یا روی رحم دارد.

فیبروم داخل دیواره

فیبروم داخل دیواره رایج ترین نوع فیبروم است. این انواع در دیواره عضلانی رحم ظاهر می شوند. فیبروم های داخل دیواره ممکن است بزرگتر شوند و می توانند رحم شما را کشیده شوند.

فیبروم ساب سروزال

فیبروم های ساب سروزال در قسمت بیرونی رحم شما تشکیل می شوند که به آن سروزا می گویند. آنها ممکن است به اندازه ای بزرگ شوند که رحم شما را از یک طرف بزرگتر نشان دهند.

فیبروم های ساقه دار

تومورهای ساب سروزال می توانند یک ساقه ایجاد کنند، یک پایه باریک که از تومور حمایت می کند. هنگامی که آنها این کار را انجام می دهند، به عنوان فیبروم ساقه دار شناخته می شوند.

فیبروم های زیر مخاطی

این نوع تومورها در لایه عضلانی میانی یا میومتر رحم شما ایجاد می شوند. تومورهای زیر مخاطی به اندازه انواع دیگر رایج نیستند.

مشخص نیست که چرا فیبروم ها ایجاد می شوند، اما عوامل متعددی ممکن است بر شکل گیری آنها تأثیر بگذارند.

هورمون ها

استروژن و پروژسترون هورمون هایی هستند که توسط تخمدان ها تولید می شوند. آنها باعث می شوند پوشش داخلی رحم در طول هر چرخه قاعدگی بازسازی شود و ممکن است رشد فیبروم ها را تحریک کند.

سابقه خانوادگی

فیبروم ممکن است در خانواده وجود داشته باشد. اگر مادر، خواهر یا مادربزرگ شما سابقه این بیماری را داشته باشد، ممکن است شما نیز به آن مبتلا شوید.

بارداری

بارداری باعث افزایش تولید استروژن و پروژسترون در بدن شما می شود. فیبروم ها ممکن است در دوران بارداری به سرعت رشد کرده و رشد کنند.

زنان در صورت داشتن یک یا چند مورد از عوامل خطر زیر در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به فیبروم هستند:

  • بارداری
  • سابقه خانوادگی فیبروم
  • سن ۳۰ سال یا بیشتر
  • آفریقایی آمریکایی
  • وزن بدن بالا

علائم شما به تعداد تومورها و همچنین محل و اندازه آنها بستگی دارد. به عنوان مثال، فیبروم های زیر مخاطی ممکن است باعث خونریزی شدید قاعدگی و مشکل در بارداری شود.

اگر تومور شما بسیار کوچک است یا در حال یائسگی هستید، ممکن است هیچ علامتی نداشته باشید. فیبروم ها ممکن است در طول یائسگی و بعد از آن کوچک شوند. این به این دلیل است که زنانی که در دوره یائسگی قرار می گیرند، کاهش سطح استروژن و پروژسترون را تجربه می کنند، هورمون هایی که رشد فیبروم را تحریک می کنند.

علائم فیبروم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • خونریزی شدید بین یا در طول قاعدگی شما که شامل لخته شدن خون است
  • درد در لگن یا کمر
  • افزایش دردهای قاعدگی
  • افزایش ادرار
  • درد در هنگام مقاربت
  • قاعدگی که بیشتر از حد معمول طول بکشد
  • فشار یا پری در زیر شکم شما
  • تورم یا بزرگ شدن شکم

برای تشخیص صحیح، باید به متخصص زنان مراجعه کنید تا معاینه لگن انجام شود. این معاینه برای بررسی وضعیت، اندازه و شکل رحم شما استفاده می شود. همچنین ممکن است به آزمایشات دیگری نیاز داشته باشید که عبارتند از:

سونوگرافی

سونوگرافی از امواج صوتی با فرکانس بالا برای تولید تصاویری از رحم شما بر روی صفحه نمایش استفاده می کند. این به پزشک شما اجازه می دهد تا ساختارهای داخلی و فیبروم های موجود را ببیند. سونوگرافی ترانس واژینال، که در آن گره اولتراسوند وارد واژن می شود، ممکن است تصاویر واضح تری ارائه دهد زیرا در طول این روش به رحم نزدیک تر است.

ام آر آی لگن

این آزمایش تصویربرداری عمیق تصاویری از رحم، تخمدان ها و سایر اندام های لگنی شما تولید می کند.

پزشک شما بر اساس سن شما، اندازه فیبروم ها و سلامت کلی شما یک برنامه درمانی ایجاد می کند. ممکن است ترکیبی از درمان ها را دریافت کنید.

درمان های خانگی و درمان های طبیعی

مسلم – قطعی درمان های خانگی و درمان های طبیعی می تواند داشته باشد اثر مثبت در فیبروم ها، از جمله:

  • طب سوزنی
  • یوگا
  • ماساژ دادن
  • گوی ژی فو لینگ تانگ (GFLT)، فرمول طب سنتی چینی
  • استفاده از گرما برای گرفتگی عضلات (در صورت خونریزی شدید از گرما خودداری کنید)

تغییرات رژیم غذایی نیز می تواند کمک کننده باشد. از مصرف گوشت و غذاهای پرکالری خودداری کنید. در عوض، غذاهای سرشار از فلاونوئید، سبزیجات سبز، چای سبز و ماهی های آب سرد مانند ماهی تن یا سالمون را انتخاب کنید.

مدیریت سطح استرس و کاهش وزن در صورت اضافه وزن می تواند برای زنان مبتلا به فیبروم مفید باشد.

داروها

داروهایی برای تنظیم سطح هورمون شما ممکن است برای کوچک کردن فیبروم تجویز شود.

آگونیست های هورمون آزاد کننده گنادوتروپین (GnRH) مانند لوپرولید (لوپرون)، باعث کاهش سطح استروژن و پروژسترون شما می شود. این در نهایت قاعدگی را متوقف می کند و فیبروم ها را کوچک می کند.

آنتاگونیست های GnRH همچنین به کوچک شدن فیبروم ها کمک می کنند. آنها با متوقف کردن بدن شما از تولید هورمون محرک فولیکول (FSH) و هورمون لوتئینه کننده (LH) کار می کنند. مثالها عبارتند از:

  • گانیرلیکس استات، یک داروی تزریقی
  • ستررولیکس استات (Cetrotide)، یک داروی تزریقی
  • الاگولیکس که در داروی خوراکی الاگولیکس/استرادیول/نورتیندرون استات (اوریان) وجود دارد.

گزینه های دیگری که می توانند به کنترل خونریزی و درد کمک کنند، اما فیبروم ها را کوچک یا از بین نمی برند، عبارتند از:

  • یک دستگاه داخل رحمی (IUD) که هورمون پروژسترون را آزاد می کند
  • مسکن های ضد التهابی بدون نسخه (OTC) مانند ایبوپروفن (Advil)
  • قرص های ضد بارداری

عمل جراحی

جراحی برای برداشتن توده های بسیار بزرگ یا متعدد ممکن است انجام شود. این به عنوان میومکتومی شناخته می شود. میومکتومی شکمی شامل ایجاد یک برش بزرگ در شکم برای دسترسی به رحم و برداشتن فیبروم است. این جراحی را می توان به روش لاپاراسکوپی نیز انجام داد و با استفاده از چند برش کوچک که ابزار جراحی و دوربین در آن قرار می گیرد، انجام می شود. فیبروم ها ممکن است پس از جراحی دوباره رشد کنند.

اگر وضعیت شما بدتر شود، یا اگر هیچ درمان دیگری موثر نباشد، پزشک ممکن است هیسترکتومی را انجام دهد. با این حال، این بدان معنی است که شما در آینده نمی توانید بچه دار شوید.

روش های غیر تهاجمی یا کم تهاجمی

یک روش جراحی جدیدتر و کاملا غیر تهاجمی جراحی اولتراسوند اجباری (FUS) است. شما در داخل یک دستگاه MRI مخصوص دراز می کشید که به پزشکان اجازه می دهد تا داخل رحم شما را تجسم کنند. امواج صوتی پرانرژی و فرکانس بالا به سمت فیبروم ها هدایت می شوند تا آنها را از بین ببرند یا از بین ببرند.

روش‌های میولیز (مانند Acessa) با استفاده از منابع گرمایی مانند جریان الکتریکی یا لیزر، فیبروم‌ها را کوچک می‌کنند، در حالی که کرایومیولیز فیبروم‌ها را منجمد می‌کند. فرسایش آندومتر شامل قرار دادن یک ابزار ویژه در رحم شما برای از بین بردن پوشش رحم با استفاده از گرما، جریان الکتریکی، آب گرم یا سرمای شدید است.

یکی دیگر از گزینه های غیر جراحی آمبولیزاسیون شریان رحمی است. در این روش ذرات ریز به داخل رحم تزریق می شود تا جریان خون فیبروم ها قطع شود.

پیش آگهی شما به اندازه و محل فیبروم شما بستگی دارد. فیبروم ها اگر کوچک باشند یا علائمی ایجاد نکنند ممکن است نیازی به درمان نداشته باشند.

اگر باردار هستید و فیبروم دارید، یا باردار شده اید و فیبروم دارید، پزشک وضعیت شما را به دقت بررسی می کند. در بیشتر موارد، فیبروم ها در دوران بارداری مشکلی ایجاد نمی کنند. اگر می خواهید باردار شوید و فیبروم داشته باشید با پزشک خود صحبت کنید.



Source link