سندرم دامپینگ – علل سندرم دامپینگ – علائم و تشخیص


سندرم دامپینگ یک بیماری است که دارای مجموعه ای از علائم است که ممکن است پس از جراحی های مختلف کاهش وزن یا سقط جنین رخ دهد. این بیماری همچنین می تواند در افرادی که تحت عمل جراحی دهانه رحم قرار گرفته اند نیز ایجاد شود. این حالت سقط مکرر نیز نامیده می شود و زمانی رخ می دهد که غذا (به ویژه غذاهای شیرین) بدون هضم مناسب به سرعت از معده به روده کوچک می رود.

چه چیزی باعث ایجاد سندرم دامپینگ می شود؟

پس از جراحی کاهش وزن، کنترل جریان غذا در دستگاه گوارش بسیار دشوار می شود، زیرا غذا به سرعت از معده به روده کوچک دفع می شود. خوردن برخی غذاها ممکن است خطر ابتلا به سندرم دامپینگ را افزایش دهد. مثلا؛ شکر تصفیه شده به سرعت آب را از بدن جذب می کند که منجر به علائم سندرم دامپینگ می شود. همچنین ممکن است این علائم را پس از خوردن شیر، برخی چربی ها یا غذاهای سرخ شده مشاهده کنید.

علائم سندرم دامپینگ چیست؟

اکثر افراد مبتلا به سندرم دامپینگ علائم و نشانه هایی را نشان می دهند. این علائم شامل درد و گرفتگی شکم و اسهال 10 تا 30 دقیقه بعد از غذا خوردن است. البته علائم اول و دوم سندرم دامپینگ ممکن است از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. بنابراین، آنها را باید جداگانه در نظر گرفت.

علائم اولیه سندرم دامپینگ ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • حالت تهوع
  • تمیز
  • درد و گرفتگی شکم
  • اوهدو
  • احساس منفی پری یا نفخ
  • عرق
  • نقاط ضعف
  • سرگیجه
  • قرمزی پوست بدن یا صورت
  • ضربان قلب غیر معمول و نامنظم

بودن. علائم دوم سندرم دامپینگ عبارتند از:

  • هیپوگلیسمی
  • عرق
  • نقاط ضعف
  • ضربان قلب غیر معمول و نامنظم
  • گلس
  • سرگیجه

این است. حدود 75 درصد از بیماران مبتلا به سندرم دامپینگ علائم و 25 درصد علائم دارند.

سندرم دامپینگ چگونه تشخیص داده می شود؟

اگر پزشک مشکوک به ابتلای بیمار به سندرم دامپینگ باشد، تاریخچه پزشکی و جراحی اخیر وی را بررسی می کند و در مورد علائم و نشانه های بیماری سوال می پرسد. برای تایید سندرم دامپینگ و شدت آن باید آزمایشاتی انجام شود.

آزمایش گلوکز (قند).

از آنجایی که سندرم دامپینک باعث هیپوگلیسمی یا هیپوگلیسمی می شود، این آزمایشات به پزشک کمک می کند تا نحوه واکنش بدن بیمار به قند را تعیین کند. در این آزمایش بیمار یک نوشیدنی شیرین و شیرین مصرف می کند و پس از یک ساعت قند خون را وزن می کند.

تست سقط جنین

این آزمایش به تیم پزشکی اجازه می دهد تا دستگاه گوارش بیمار را اندازه گیری کند. در این آزمایش بیمار باید مقدار بسیار کمی از اشعه و رژیم غذایی خود را بخورد تا پزشکان بتوانند سرعت عبور این عنصر را از دوربین های مخصوص مشاهده کنند. اگر این غذا خیلی زود به روده کوچک برسد، ممکن است نشان دهنده سندرم دامپینگ باشد.

تست دستگاه رادیوگرافی با تنقیه باریم

در این آزمایش، بیمار یک نوشیدنی می‌نوشد باریم جلوی رادیوگرافی می نوشد. باریم مایعی است که در رادیوگرافی نشان داده می شود و به پزشک اجازه می دهد تا هضم غذا را در دستگاه روده کنترل کند. البته این روش به ندرت مورد استفاده قرار می گیرد.

گاستروسکوپی

در طول معاینه، پزشک یک لوله انعطاف پذیر کوچک با دوربین و لامپ (اندوسکوپ) را وارد بدن می کند تا قسمت های بالایی دستگاه گوارش مانند مری، معده و دوازدهه را بررسی کند.

درمان سندرم دامپینگ: این سندرم چگونه درمان می شود؟

تغییر در سبک زندگی و رژیم غذایی می تواند علائم سندرم دامپینگ را کاهش دهد و بسیار مفید باشد. البته این تغییرات باید به درستی انجام شود و بیمار برای کاهش وزن از فست فود اجتناب کند. در موارد شدید، زمانی که تغییر رژیم غذایی و سبک زندگی موثر نیست، باید از دارو و جراحی استفاده کرد.

تغییر در سبک زندگی و رژیم غذایی

تغییرات زیر ممکن است برای کاهش علائم سندرم دامپینگ مفید باشد:

  • به جای 3 وعده غذایی بزرگ، 5 تا 6 بار در روز وعده های غذایی کوچک بخورید
  • از پرخوری پرهیز کنید.
  • جویدن زیاد می تواند به هضم غذا کمک کند.
  • 30 دقیقه قبل یا بعد از غذا از نوشیدنی خودداری کنید.
  • 8 لیوان آب در طول روز بنوشید (فقط بین وعده های غذایی)
  • بعد از غذا 30 دقیقه بخوابید.
  • غذاهای سرشار از فیبر مانند بلغور جو دوسر، نان گندم کامل، لوبیا، عدس و سبزیجات بخورید.
  • غذاهای شیرین مانند شیرینی ها، کیک ها، آب میوه ها و نوشیدنی های سرد را به طور کامل محدود یا حذف کنید.
  • نان سفید، برنج سفید و ماکارونی سفید را کاهش یا حذف کنید.
  • از الکل اجتناب کنید.
  • مصرف پروتئین مانند گوشت بره، ماهی و توفو را افزایش دهید.
  • شیر را از رژیم غذایی خود حذف کنید و ببینید آیا علائم شما کاهش می یابد یا خیر. لبنیات سرشار از لاکتوز طبیعی هستند.
  • پکتین، پسیلیوم یا عنبر را به رژیم غذایی خود اضافه کنید تا جریان غذا از طریق دستگاه گوارش کاهش یابد.

از آنجایی که سندرم دامپینگ ممکن است بر جذب غذا تأثیر بگذارد، مصرف مکمل های غذایی می تواند بسیار مفید باشد. البته بهتر است ابتدا در این مورد با پزشک مشورت کنید.

مصرف دارو

اگر تغییر رژیم غذایی باعث بهبود بیمار نشود، پزشک ممکن است تزریق را برای بیمار تجویز کند. این یک داروی ضد اسهال است که مقدار غذایی که در روده کوچک جریان می یابد را کاهش می دهد. همچنین می تواند تولید انسولین را مهار کرده و قند خون را کاهش دهد. پاسخ بدن به این دارو ممکن است حالت تهوع و استفراغ باشد.

عمل جراحي

اگر سندرم دامپینگ به درمان های دیگر یا جراحی قبلی بیمار پاسخ ندهد، پزشک ممکن است عود عمل را توصیه کند.

انواع مختلفی از جراحی برای درمان این عارضه وجود دارد که باید بر اساس جراحی اولیه بیمار انتخاب شوند. با این حال، طبق گفته موسسه ملی دیابت و بیماری های گوارشی و کلیوی، جراحی برای درمان سندرم دامپینگ اغلب ناموفق است.